ရင်းမြစ်များရွေးချယ်ရာတွင် တင်းကျပ်သော အယ်ဒီတာ့အာဘော်လမ်းညွှန်ချက်များနှင့်အညီ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ သုတေသနအဖွဲ့အစည်းများ၊ နာမည်ကောင်းရှိသော မီဒီယာဌာနများနှင့် ရရှိနိုင်သည့်အခါတွင် ရွယ်တူချင်းသုံးသပ်ထားသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာလေ့လာမှုများကိုသာ လင့်ခ်ချိတ်ပါသည်။ ကွင်းစကွင်းအတွင်း (၁၊ ၂ စသည်) ဂဏန်းများသည် ဤလေ့လာမှုများသို့ နှိပ်နိုင်သောလင့်ခ်များဖြစ်ကြောင်း ကျေးဇူးပြု၍ သတိပြုပါ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ဆောင်းပါးများတွင်ပါရှိသော အချက်အလက်များသည် အရည်အချင်းပြည့်မီသော ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပညာရှင်နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆက်သွယ်မှုကို အစားထိုးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။
ဤဆောင်းပါးသည် ကျွမ်းကျင်သူများရေးသားပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လေ့ကျင့်ထားသော အယ်ဒီတာအဖွဲ့မှ ပြန်လည်သုံးသပ်ထားသော သိပ္ပံနည်းကျအထောက်အထားများအပေါ် အခြေခံထားပါသည်။ ကွင်းစကွင်းအတွင်းရှိ ဂဏန်းများ (၁၊ ၂ စသည်) သည် ရွယ်တူချင်းသုံးသပ်ထားသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာလေ့လာမှုများသို့ နှိပ်နိုင်သောလင့်ခ်များကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ကျေးဇူးပြု၍ သတိပြုပါ။
ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့တွင် မှတ်ပုံတင်ထားသော အစားအသောက်ပညာရှင်များနှင့် အာဟာရပညာရှင်များ၊ အသိအမှတ်ပြု ကျန်းမာရေးပညာပေးသူများအပြင် အသိအမှတ်ပြု ခွန်အားနှင့် ကြံ့ခိုင်ရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများ၊ ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ပေးသူများနှင့် ပြုပြင်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများ ပါဝင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပြည့်စုံသော သုတေသနပြုချက်သာမက ဘက်မလိုက်မှုနှင့် ဘက်မလိုက်မှုလည်း ပါဝင်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ဆောင်းပါးများတွင်ပါရှိသော အချက်အလက်များသည် အရည်အချင်းပြည့်မီသော ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပညာရှင်နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆက်သွယ်မှုကို အစားထိုးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။
ယနေ့ခေတ် ဆေးဝါးများနှင့် ဖြည့်စွက်စာများတွင် အသုံးအများဆုံး ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတစ်ခုမှာ မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်၊ ယနေ့ခေတ်ဈေးကွက်တွင် မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်မပါဝင်သော ဖြည့်စွက်စာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် - မဂ္ဂနီဆီယမ် ဖြည့်စွက်စာများ၊ အစာခြေအင်ဇိုင်းများ သို့မဟုတ် သင်ရွေးချယ်သော အခြားဖြည့်စွက်စာများအကြောင်း ပြောနေသည်ဖြစ်စေ - သို့သော် ၎င်း၏အမည်ကို တိုက်ရိုက်မမြင်ရပါ။
“ဟင်းသီးဟင်းရွက် စတီးရိတ်” သို့မဟုတ် “စတီးရစ်အက်ဆစ်” ကဲ့သို့သော အခြားအမည်များဖြင့် မကြာခဏခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိပြီး ၎င်းကို နေရာတိုင်းလိုလိုတွင် တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေခြင်းအပြင် မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်သည် ဖြည့်စွက်စာလောကတွင် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ အကောင်းဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်းသည် ဗီတာမင် B17 အကြောင်း အငြင်းပွားမှုနှင့် ဆင်တူသည်- ၎င်းသည် အဆိပ်လား သို့မဟုတ် ကင်ဆာအတွက် ပျောက်ကင်းစေသောဆေးလား။ ကံမကောင်းစွာပဲ၊ အများပြည်သူအတွက် သဘာဝကျန်းမာရေးပညာရှင်များ၊ ဖြည့်စွက်စာကုမ္ပဏီ သုတေသီများနှင့် ဆေးပညာကျွမ်းကျင်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များကို ထောက်ခံရန် ကွဲလွဲနေသော အထောက်အထားများကို မကြာခဏ တင်ပြလေ့ရှိပြီး အချက်အလက်များကို ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ငြင်းခုံမှုများအတွက် လက်တွေ့ကျသော ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အစွန်းရောက်အမြင်များဖြင့် ဘက်လိုက်ခြင်းကို သတိထားသင့်သည်။
အဓိကအချက်ကတော့ ဒီလိုပါ။ ဖြည့်စွက်ဆေးနဲ့ ဖောင်းကြွစေတဲ့ ဆေးဝါးအများစုလိုပဲ မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ဟာ ပမာဏများများသောက်ရင် ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီညွတ်ပေမယ့် ပမာဏအလွန်နည်းတဲ့ ပမာဏနဲ့သာ ရရှိနိုင်တဲ့အတွက် တချို့လူတွေ အကြံပြုထားသလောက် အန္တရာယ်မရှိပါဘူး။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်သည် စတီးရစ်အက်ဆစ်၏ မဂ္ဂနီဆီယမ်ဆားဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းသည် စတီးရစ်အက်ဆစ်နှင့် မဂ္ဂနီဆီယမ်နှစ်မျိုးပါဝင်သော ဒြပ်ပေါင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
စတီးရစ်အက်ဆစ်သည် တိရစ္ဆာန်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အဆီများနှင့် ဆီများ အပါအဝင် အစားအစာများစွာတွင် တွေ့ရှိရသော ပြည့်ဝဆီအက်ဆစ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ကိုကိုးနှင့် နှမ်းစေ့တို့သည် စတီးရစ်အက်ဆစ် မြင့်မားစွာပါဝင်သော အစားအစာများ၏ ဥပမာများဖြစ်သည်။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပြန်လည်ပြိုကွဲပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ အဆီပါဝင်မှုသည် စတီးရစ်အက်ဆစ်နှင့် အတူတူနီးပါးဖြစ်သည်။ မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်အမှုန့်ကို အစားအသောက်ဖြည့်စွက်စာ၊ အစားအစာရင်းမြစ်နှင့် အလှကုန်များတွင် အသုံးများသည်။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်သည် ဆေးပြားထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးအများဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ထိရောက်သော ချောဆီတစ်မျိုးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဆေးတောင့်များ၊ အမှုန့်များနှင့် သကြားလုံးများ၊ ဂမ်မီများ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် မုန့်ဖုတ်ရာတွင် အသုံးပြုသောပစ္စည်းများ အပါအဝင် အစားအစာများစွာတွင်လည်း အသုံးပြုသည်။
“စီးဆင်းမှုအေးဂျင့်” အဖြစ်လူသိများသော ၎င်းသည် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို စက်ပိုင်းဆိုင်ရာပစ္စည်းများတွင် ကပ်ငြိခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြင့် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် ကူညီပေးသည်။ မည်သည့်ဆေးဝါး သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်စာ ရောစပ်မှုနီးပါးကိုမဆို အနည်းငယ်သာ ဖုံးအုပ်နိုင်သော အမှုန့်ရောစပ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်းကို emulsifier၊ adhesive၊ thickener၊ anti-caking agent၊ lubricant၊ release agent နှင့် defoamer အဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
ဆေးပြားများကို ထုတ်လုပ်သော စက်များတွင် ချောမွေ့စွာ သယ်ယူပို့ဆောင်နိုင်စေခြင်းဖြင့် ထုတ်လုပ်မှု ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်သာမက ဆေးပြားများကို မျိုချရလွယ်ကူစေပြီး အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ရွေ့လျားနိုင်စေပါသည်။ မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်သည် အဖြစ်များသော ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်းဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် ဆေးဝါးတက်ကြွသော ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ ကုထုံးဆိုင်ရာ အာနိသင်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ဆေးဝါးများ စုပ်ယူမှုနှင့် ပျော်ဝင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
အချို့က မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ကဲ့သို့သော အပိုပစ္စည်းများမပါဘဲ ဆေးဝါးများ သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်စာများကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသောကြောင့် သဘာဝအစားထိုးပစ္စည်းများ ရရှိနိုင်သည့်အခါ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုကြသနည်းဟူသော မေးခွန်းကို ပေါ်ပေါက်စေပါသည်။ သို့သော် ဤသို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။
ယခုအခါ ထုတ်ကုန်အချို့ကို ascorbyl palmitate ကဲ့သို့သော သဘာဝပါဝင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်အစားထိုးပစ္စည်းများဖြင့် ဖော်စပ်ထုတ်လုပ်ထားသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် သိပ္ပံပညာမှားယွင်းစွာ သိရှိထားခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့်နေရာတွင် လုပ်ဆောင်ပါသည်။ သို့သော် ဤအစားထိုးပစ္စည်းများသည် မတူညီသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများရှိသောကြောင့် အမြဲတမ်းထိရောက်မှုမရှိပါ။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ် အစားထိုးရန် ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် လိုအပ်သည်ဆိုသည်ကို လက်ရှိတွင် မသေချာသေးပါ။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ကို အစားအသောက်ဖြည့်စွက်စာများနှင့် အစားအစာရင်းမြစ်များတွင်တွေ့ရှိရသော ပမာဏအတိုင်း စားသုံးပါက ဘေးကင်းပါသည်။ အမှန်မှာ၊ သင်သိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ မာလ်တီဗီတာမင်များ၊ အုန်းဆီ၊ ကြက်ဥနှင့် ငါးတို့ကို နေ့စဉ် ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ပါသည်။
အခြား chelated သတ္တုဓာတ်များ (မဂ္ဂနီဆီယမ် အက်စ်ကောဘိတ်၊ မဂ္ဂနီဆီယမ် ဆစ်ထရိတ် စသည်) ကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းသည် သတ္တုဓာတ်များနှင့် အစားအစာအက်ဆစ်များ (မဂ္ဂနီဆီယမ်ဆားများဖြင့် ပျက်ပြယ်ထားသော အပင် stearic အက်ဆစ်) တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် မွေးရာပါ ဆိုးကျိုးများ မရှိပါ။ တည်ငြိမ်သော ကြားနေဒြပ်ပေါင်းများ ပါဝင်ပါသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ အမျိုးသားကျန်းမာရေးအင်စတီကျု (NIH) ၏ မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်ဆိုင်ရာ အစီရင်ခံစာတွင် မဂ္ဂနီဆီယမ်ပိုလျှံမှုသည် အာရုံကြောနှင့်ကြွက်သားထုတ်လွှင့်မှုကို ထိခိုက်စေပြီး အားနည်းခြင်းနှင့် တုံ့ပြန်မှုများ လျော့နည်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးသော်လည်း အမျိုးသားကျန်းမာရေးအင်စတီကျု (NIH) ၏ အစီရင်ခံစာတွင် အောက်ပါအတိုင်းဖော်ပြထားသည်။
နှစ်စဉ် ရောဂါပိုးကူးစက်မှု ထောင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော်လည်း ပြင်းထန်သောလက္ခဏာများမှာ ရှားပါးပါသည်။ ပြင်းထန်သော အဆိပ်သင့်မှုသည် နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် အကြောထဲသို့ ထိုးသွင်းပြီးနောက် (များသောအားဖြင့် preeclampsia တွင်) ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး ကြာရှည်စွာ အလွန်အကျွံသုံးစွဲပြီးနောက် အထူးသဖြင့် ကျောက်ကပ်ပျက်ကွက်သည့် အခြေအနေတွင် ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ ရုတ်တရက် မျိုချမိပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အဆိပ်သင့်မှု ဖြစ်ပွားကြောင်း သတင်းပို့ထားသော်လည်း အလွန်ရှားပါးပါသည်။
သို့သော် အစီရင်ခံစာက လူတိုင်းကို စိတ်အေးစေခြင်းမရှိပါ။ Google တွင် ခဏတာကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်သည် အောက်ပါကဲ့သို့သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများစွာနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ပြသပါလိမ့်မည်။
၎င်းသည် ရေနှင့်ဓာတ်ပြုလွယ်သောကြောင့် (“ရေကိုနှစ်သက်သည်”) မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်သည် အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းတွင် ဆေးဝါးများနှင့် ဖြည့်စွက်စာများ ပျော်ဝင်မှုနှုန်းကို နှေးကွေးစေနိုင်ကြောင်း အစီရင်ခံစာများ ရှိပါသည်။ မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်၏ အကာအကွယ်ပေးသော ဂုဏ်သတ္တိများသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဓာတုပစ္စည်းများနှင့် အာဟာရဓာတ်များကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ၎င်းကို ကောင်းမွန်စွာ မချေဖျက်နိုင်ပါက ဆေးဝါး သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်စာသည် အသုံးမဝင်တော့ပါ။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မေရီလန်းတက္ကသိုလ်မှ ပြုလုပ်သော လေ့လာမှုတစ်ခုအရ မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်သည် နှလုံးခုန်နှုန်းမြန်ခြင်းနှင့် လေပြွန်ကျဉ်းခြင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်အသုံးပြုသည့် ဆေးဝါးတစ်မျိုးဖြစ်သည့် ပရိုပရန်နိုလော ဟိုက်ဒရိုကလိုရိုက်မှ ထုတ်လွှတ်သော ဓာတုပစ္စည်းများပမာဏကို မထိခိုက်ကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး ယခုအချိန်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးပါ။
တကယ်တော့၊ ထုတ်လုပ်သူများသည် ကက်ဆူးလ်များ၏ ပျစ်ချွဲမှုကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် အူလမ်းကြောင်းသို့ မရောက်မချင်း ဆေးဝါးများ ပြိုကွဲမှုကို နှောင့်နှေးစေခြင်းဖြင့် ဆေးဝါးကို ကောင်းစွာစုပ်ယူနိုင်စေရန်အတွက် မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ကို အသုံးပြုကြသည်။
ရောဂါပိုးများကို တိုက်ခိုက်သည့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကိုယ်ခံအားစနစ်၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် T ဆဲလ်များသည် မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ကြောင့် တိုက်ရိုက်ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ အသုံးများသော ဖြည့်စွက်ဆေးများတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သော စတီးရစ်အက်ဆစ်ကြောင့် ထိခိုက်ခံရပါသည်။
၎င်းကို ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် Immunology ဂျာနယ်တွင် ပထမဆုံးဖော်ပြခဲ့ပြီး ဤထင်ရှားသောလေ့လာမှုက stearic acid တစ်ခုတည်းရှိနေချိန်တွင် T-dependent ကိုယ်ခံအားတုံ့ပြန်မှုများကို မည်သို့နှိမ်နင်းသည်ကို ပြသခဲ့သည်။
အဖြစ်များသော ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများကို အကဲဖြတ်သည့် ဂျပန်လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်သည် ဖော်မယ်ဒီဟိုက်ဖွဲ့စည်းမှု၏ အစပျိုးပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဖော်မယ်ဒီဟိုက်ကို ပန်းသီး၊ ငှက်ပျောသီး၊ ဟင်းနုနွယ်ရွက်၊ ကိုက်လန်၊ အမဲသားနှင့် ကော်ဖီအပါအဝင် လတ်ဆတ်သောသစ်သီးများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် တိရစ္ဆာန်ထွက်ပစ္စည်းများစွာတွင် သဘာဝအတိုင်းတွေ့ရှိရကြောင်း အထောက်အထားများက ပြသနေသောကြောင့် ၎င်းသည် ထင်သလောက်ကြောက်စရာကောင်းမည်မဟုတ်ပါ။
စိတ်အေးချမ်းသာစေရန်အတွက် မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်သည် စမ်းသပ်ထားသော ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများအားလုံးတွင် ဖော်မယ်ဒီဟိုက် အနည်းဆုံးထုတ်လုပ်သည်- မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ် တစ်ဂရမ်လျှင် ၀.၃ နာနိုဂရမ်ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်၊ အခြောက်လှန်းထားသော ရှီတာကီမှိုများကို စားသုံးခြင်းသည် တစ်ကီလိုဂရမ်လျှင် ဖော်မယ်ဒီဟိုက် ၄၀၆ မီလီဂရမ်ထက်ပို၍ ထုတ်လုပ်သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့သည် မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ် အသုတ်များစွာသည် bisphenol A၊ ကယ်လ်စီယမ်ဟိုက်ဒရောက်ဆိုဒ်၊ dibenzoylmethane၊ irganox 1010 နှင့် zeolite (ဆိုဒီယမ်အလူမီနီယမ်ဆီလီကိတ်) အပါအဝင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော ဓာတုပစ္စည်းများဖြင့် မည်သို့ညစ်ညမ်းနေကြောင်း ဖော်ပြသည့် အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် သီးခြားဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ်ပါဝင်သော ဖြည့်စွက်စာများနှင့် ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသည့်ဆေးဝါးများ သောက်သုံးသူများသည် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသောညစ်ညမ်းမှုကို သတိထားသင့်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ စောစီးစွာ ကောက်ချက်ချ၍မရပါ။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်ပါဝင်သော ထုတ်ကုန်များ သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်စာများကို စားသုံးပြီးနောက် အချို့လူများသည် ဓာတ်မတည့်သည့်လက္ခဏာများ ခံစားရနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ဝမ်းလျှောခြင်းနှင့် အူလမ်းကြောင်းနာကျင်ကိုက်ခဲခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဖြည့်စွက်စာများအပေါ် ဆိုးကျိုးများခံစားရပါက ပါဝင်ပစ္စည်းတံဆိပ်များကို ဂရုတစိုက်ဖတ်ရှုပြီး လူကြိုက်များသော ဖြည့်စွက်စာများဖြင့် မပြုလုပ်ထားသော ထုတ်ကုန်များကို ရှာဖွေရန် အနည်းငယ် သုတေသနပြုလုပ်သင့်သည်။
အမျိုးသားဇီဝနည်းပညာစင်တာက ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်တစ်ကီလိုဂရမ်လျှင် မဂ္ဂနီဆီယမ်စတီးရိတ် ၂၅၀၀ မီလီဂရမ်သောက်သုံးခြင်းသည် ဘေးကင်းသည်ဟု ယူဆရန် အကြံပြုထားသည်။ ကိုယ်အလေးချိန် ၁၅၀ ပေါင်ခန့်ရှိသော အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးအတွက် ၎င်းသည် တစ်နေ့လျှင် ၁၇၀,၀၀၀ မီလီဂရမ်နှင့် ညီမျှသည်။
မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အန္တရာယ်ရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ “ဆေးပမာဏ မှီခိုမှု” ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းသည် အသုံးဝင်ပါသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြင်းထန်သောရောဂါများအတွက် အကြောထဲသို့ အလွန်အကျွံထိုးခြင်းမှလွဲ၍ မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်၏ အန္တရာယ်ကို ဓာတ်ခွဲခန်းလေ့လာမှုများတွင်သာ ပြသခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်လူသားမျှ ဤမျှလောက် စားသုံး၍မရသော ကြွက်များကို အလွန်အကျွံကျွေးမွေးခဲ့သည့် လေ့လာမှုများတွင်သာ ပြသခဲ့သည်။
၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် Toxicology ဂျာနယ်တွင် ကြွက် ၄၀ ကို မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ် ၀%၊ ၅%၊ ၁၀% သို့မဟုတ် ၂၀% ပါဝင်သော တစ်ဝက်ဓာတုဗေဒနည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အစားအစာကို သုံးလကြာ ကျွေးမွေးခဲ့သည့် လေ့လာမှုတစ်ခု၏ ရလဒ်များကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ဆေးပြားများတွင် အသုံးများသော stearic acid နှင့် magnesium stearate ပမာဏသည် အတော်လေးနည်းပါးကြောင်း သတိပြုသင့်သည်။ Stearic acid သည် ဆေးပြား၏ အလေးချိန်အားဖြင့် 0.5–10% ရှိပြီး magnesium stearate သည် ဆေးပြား၏ အလေးချိန်အားဖြင့် 0.25–1.5% ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် 500 mg ဆေးပြားတွင် stearic acid 25 mg ခန့်နှင့် magnesium stearate 5 mg ခန့် ပါဝင်နိုင်သည်။
ဘယ်အရာမဆို အလွန်အကျွံသောက်ရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပြီး ရေအလွန်အကျွံသောက်ရင် သေဆုံးနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ မဂ္ဂနီဆီယမ် စတီးရိတ်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေဖို့ တစ်နေ့ကို ဆေးတောင့်/ဆေးပြား ထောင်ပေါင်းများစွာ သောက်သုံးဖို့ လိုအပ်တာကြောင့် ဒီအချက်ကို မှတ်သားထားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။